صورت و صورت اول مسمى است به رد مظالم . و اگر خمس را بدهد يا تصدق كند كل را يا بعض را ، و بعد از آن صاحب پيدا شود ، خلاف است كه آيا بايد باز به صاحب بدهد يا نه ، و احوط آن است كه بدهد . اما
مستحق خمس
مشهور ميان علما آن است كه شش حصه مىشود ، چنانچه ظاهر آيه است ، و حصهء خدا و رسول و ذوى القربى كه نصف خمس است بعد از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله از امام زمان عليه السلام است . و نصف ديگر سه حصه مىشود كه به يتيمان سادات و مسكينان سادات و ابناء سبيل سادات مىدهند .
و مراد از سيد موافق مشهور كسى است كه منسوب باشد از جانب پدر به عبد المطلب ، و تفسير مسكين و ابن سبيل در زكات گذشت ، و در يتيم احوط آن است كه پريشان باشد ، و ابن سبيل را آن قدر مىدهند كه به شهر خود رود .
و از احاديث معتبره ظاهر مىشود كه در زمان حضور امام عليه السلام جميع خمس را به خدمت آن حضرت مىبردهاند ، و حضرت نصف را خود بر مىداشتهاند و نصف را به آن سه فرقهء سادات مىدادهاند كه مذكور شد ، و به هر يك به قدر كفايت ايشان در يك سال مىدادهاند ، و آنچه زياد مىآمده خود بر مىداشتهاند ، و اگر وفا نمىكرده از حصهء خود تتمه را مىدادهاند ، و ايشان به منزلهء عيال امام بودهاند .
و در زمان غيبت احوط آن است كه حصهء سادات را به عالم عادل اثنا عشرى بدهند كه به سادات برساند به قدر احتياج ايشان .