تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
براى تو است كارهاى من و به سوى تو است بازگشت من ، نيست پناهى و اميد گاهى و گريز گاهى از تو مگر به سوى تو ، پاك و منزه مىدانم ساحت كبرياى تو را از غبار هر چه تو را نسزد و نشايد ، و حال آن كه سؤال مىكنم از تو رحمت و مهربانى را پيوسته ، و دائم مبدء جميع بركتها توئى در دنيا و عقبا ، و بلندترى از ادراك عقلها و وهمها ، مقدس و منزهى اى پروردگار خانهء كعبه ، يعنى معبود و مقصودم توئى نه كعبه ، و روى به كعبه آورده‌ام به فرمودهء تو . پس يك مرتبه تكبير بگويد ، پس نيت كند كه نماز صبح مىكنم ادا از جهت آن كه واجب است قربة الى اللّه ، و همين كه در خاطرش باشد نيت است . پس بگويد : « اللّه أكبر » تكبير احرام را و اين دعا بخواند
« وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
على ملة ابراهيم و دين محمد صلى اللّه عليه و آله و منهاج علي صلوات اللّه عليه حنيفا مسلما و ما أنا من المشركين
إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ » .
يعنى : روى دل خود را گردانيده‌ام براى آن كسى كه بىماده و مدت به محض كمال قدرت بيافريد آسمانها و زمين را در حالتى كه بر ملت يگانه‌پرستى ابراهيم عليه السلام و دين حق محمد صلى اللّه عليه و آله و طريق مستقيم علي عليه السلام در اصول و فروع دين ثابت و راسخم ، و مايلم از شرك و اديان باطله به سوى توحيد و دين حق رسول خدا و ائمه هدى عليهم السلام ، و منقادم جميع اوامر و نواهى ايشان را ، و نيستم از شرك‌آورندگان به شرك جلي مانند بت‌پرستى ، و نه به شرك خفى مانند ريا و متابعت و موالات غير ائمه هدى .