و سعى كن به قدر طاقت خود در متابعت آنچه عهد كردهام به سوى تو در اين وصيت ، و حجت خود را بر تو تمام كردهام ، تا آن كه تو را عذرى نباشد در هنگامى كه مسارعت نمايد نفس تو به سوى خواهش خود ، و نگاه نمىدارد از بدى و توفيق نمىدهد بر نيكى مگر خداوند جليل .
و به تحقيق كه وصيتى كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله با من كرد ، تحريص نمود بر نماز و زكات و رعايت غلامان و كنيزان ، پس به اين ختم مىكنم براى تو وصيت خود را و لا حول و لا قوة الا باللّه العلي العظيم ، و من سؤال مىكنم از خدا سبب گشادگى رحمت او و بزرگى و بخششهاى او ، و قدرت او بر دادن هر آرزوئى ، آن كه توفيق دهد مرا و تو را براى آنچه رضاى حق تعالى در آن است تا عذر ما نزد خدا و خلق آنچه كنيم واضح باشد ، و از ما ثناى نيكو در ميان عباد و آثار جميله در بلاد بماند ، و آن كه تمام كند بر ما نعمت خود را و مضاعف گرداند براى ما كرامت خود را ، و ختم كند براى ما و تو به سعادت و شهادت ، به درستى كه ما بسوى خدا رغبتكنندگانيم ، و سلام بر رسول خدا و آل طيب و طاهر او باد سلام بسيار « 1 » .
مترجم گويد : اينجا ختم شد ترجمهء حاصل مضمون اين نصايح عاليه و كلمات شافيه ، كه از منابع وحى رسالت براى هدايت گمگشتهگان به وادى ضلالت و جهالت ، و سيرابى تشنه لبان زلال حكمت جارى گرديده ، زهى سعادتمندى كه به اين مواعظ شافيه عمل نمايد ، و به تأييد خالق ارض و سما و هدايت ائمهء هدى عليهم الصلاة و التحية و الثناء زمام خود را از كف نفس و شيطان بازستاند ، و به
هامش
( 1 ) نهج البلاغه ص 426 - 445 ، نامهء شمارهء ( 53 ) .