بدر نرود كشنده يا ولى قصاص به درستى كه او يارى كرده شده است .
پس حضرت فرمود : عذرى نيست تو را نزد خدا و نزد من در كشتن عمد ، و در آن قصاص بدن و به عوض كشتن لازم مىشود ، و اگر مبتلا شوى به خطائى كه از تازيانه يا دست تو صادر گردد در عقوبت كه كسى را كنى و او كشته شود ، زيرا كه بسا با دست زدن بر كسى يا بيشتر سبب قتل او گردد ، پس نخوت سلطنت و حكومت تو را مانع نشود از آن كه به أهل مقتول حق ايشان را از ديه تسليم كنى تا موجب قرب تو گردد نزد حق تعالى .
و زينهار حذر كن از عجب به نفس خود و نيكو دانستن و عظيم شمردن اعمال خود ، و دوست داشتن مبالغه در مدح و ثناى خود ، زيرا كه هيچ فرصتى شيطان را براى ضايع كردن نيكيهاى نيكوكاران از اين بهتر نيست ، و اعتماد بر اين زياده از همه چيز دارد .
و زينهار منت مگذار بر رعيت خود به احسانى كه نسبت به ايشان به عمل آورى ، يا زياده از آنچه كردهاى بر ايشان بشمارى ، يا وعده كنى و وفا به آن ننمائى ، زيرا كه منت احسان را باطل مىگرداند ، و زياده گفتن ضايع مىگرداند كردها را ، و خلف وعده موجب غضب است نزد خدا و نزد مردم ، حق تعالى مىفرمايد
« كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ »
يعنى : بزرگ است از جهت مقت و غضب نزد خدا آن كه بگوئيد آنچه را نمىكنيد .
پس فرمود : زينهار تعجيل منما در امور بيش از وقتشان ، و تكاهل منما در آنها در وقتشان و لجاجت مكن در امرى كه ميسر نگردد ، و سستى مكن در هنگامى كه طريق تحصيلش بر تو واضح شود ، و هر امرى را در موضع خود قرار ده ، و هر عمل را در جاى