تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 143

مساهمون:

ص١٤٣
مدارا سلوك كند ، و به جانب زير دستان چندان ميل نكند ، و عنف و تعدى نكند ، و از اقامت مصالح ملك و ملت ضعيف نباشد ، و خود را به چسباند به صاحبان حسبهاى نيكو و خانه آبادهاى شايسته ، و أهل سوابق حسنه كه به اخلاق نيك و اعمال پسنديده معروف‌اند . پس مصاحبت كن با اهل دليرى و شجاعت و ارباب جوان مردى و سخاوت ، زيرا كه ايشان مجموعهء كرم و بزرگوارى و محل معروف و نيكىاند ، و تفقد نما احوال ايشان را بسان رعايت پدر و مادر مهربان فرزند خود را . و عظيم مشمار آنچه ايشان را به آن تقويت نمائى ، و حقير مدان مهربانى را كه ايشان را به آن تعاهد كنى هر چند اندك باشند ، زيرا كه اين ملاطفتها داعى خواهد گرديد ايشان را به سوى خير خواهى تو ، و گمان نيك داشتن به تو . و ترك مكن جستجوى كارهاى اندك ايشان را سبب اعتماد بر الطاف جسيمه كه نسبت به ايشان به عمل آورده‌اى ، زيرا كه از لطفهاى اندك تو منتفع مىگردند ، و از دستگيريهاى عظيم تو مستغنى نيستند . و بايد كه از سرگردهاى لشكر كسى را بيشتر مقرب گردانى و اختيار نمائى كه اعانت و يارى لشكر نمايد ، و به قدر توانائى احسان و افضال نسبت به ايشان به عمل آورد ، و اهل و اولاد ايشان در شهرهاى خود گذاشته‌اند رعايت كنند ، تا آن كه خاطر عساكر براى دفع اهل فساد از هر خيال ديگر فارغ باشد . و ايضا لطف تو به ايشان موجب ميل دلهاى ايشان است به سوى تو ، خير خواهى رعايا درست نمىشود مگر آن كه بر واليان خود