تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
ديرتر از ديگران قبول مىكنند ، و در حوادث دهر كم‌صبرترند از ساير خلق ، و ستون دين و مادهء اجتماع مسلمين و تهيهء دفع دشمنان عامهء امت‌اند . پس بايد كه به جانب ايشان رغبت نمائى ، و به سوى ايشان ميل كنى ، و بايد كه دورترين رعايا و دشمن‌ترين ايشان نزد تو كسى باشد كه طلب عيوب مردم بيشتر كند ، زيرا كه در مردم عيبى چند هست كه والى سزاوارترين مردم است به پوشانيدن آنها . پس سعى مكن در ظاهر گردانيدن عيبها كه بر پوشيده است ، زيرا كه نيست بر تو مگر آنكه آنچه بر تو ظاهر شود مردم را از آنها پاك كنى ، و خدا حكم مىكند در آنچه بر تو پنهان است . پس تا تو عيب‌پوش مردم باشى خدا به پوشاند بر تو آنچه دوست مىدارى كه از رعيت بپوشانى ، و رها كن از مردم عقدهء هر كينه را ، و قطع كن از خود سبب هر عداوتى را ، و قبول كن عذر مجرمان را ، و به شبه‌ها دفع كن حدود گناه‌كاران را ، و هرچه بر تو ثابت نشود تغافل كن و به گمان مؤاخذه مكن . و زود تصديق بدگويان را مكن ، به درستى كه ايشان فريب‌دهنده‌گانند به ظاهر خبر مىنمايند . و هرگاه مشورت كنى با بخيل مكن كه تو را از فضل و احسان منع نمايد ، و تو را از فقر ترساند ، و نه با اهل جبنى كه تو را كم جرأت گرداند ، و نه با صاحب حرصى كه زينت دهد براى تو جمع اموال را به جور و ستم ، به درستى كه بخل و جبن و حرص سه خصلت‌اند كه جامع آنها و سبب آنها بدگمانى به جناب مقدس الهى است . و بدان كه بدترين وزراى تو كسى است كه وزير بدان پيش از تو بوده است ، و شريك ايشان در گناه بوده است ، پس ايشان را