حضرت مىكند تا وقوف او در موقف قيامت به جهت حساب كه از جملهء اهوال عظيمهء قيامت است - اعاذنا اللّه و سائر المؤمنين عنها - كمتر باشد .
چنانچه در روايات ديگر نيز وارد شده است كه زيارت كنندگان آن حضرت چهل سال پيش از مردم ديگر داخل بهشت مىشوند ، و ساير مردم در موقف قيامت مشغول حساب خواهند بود .
و به روايت ديگر ايمناند ايشان از بيم عظيم روز قيامت .
و به روايت ديگر حق تعالى ايشان را در موقف قيامت از ايمنان از اهوال آن روز مىنويسند .
و به روايت ديگر نمىپرسند در قيامت از ايشان هيچ گناهى را كه كردهاند در دنيا هر چند آن گناهان بعدد ريگ بيابان عالج و كوههاى تهامه و كف دريا باشد .
و مخفى نماند كه ظاهر بعضى از اين روايات و روايات ديگر آن است كه ترك مطالبهء حساب از زائر آن حضرت مخصوص به ايام رفتن و برگشتن و ايام زيارت ، چنانچه مقتضاى اين حديث است ، يا خصوص ايام زيارت چنانچه صريح روايت ديگر است ، نبوده باشد بلكه ظاهر بعضى از روايات اين است كه مطلقا او را حساب نكنند و بىحساب داخل بهشت شود .
و حق آن است كه اين اختلافات نيز بنا بر اختلاف احوال زائران است ، چنانچه بيشتر اشاره نموديم . اين است آنچه در اين مقام مىتوان گفت .
و گمان اين قاصر آن است كه جواب اخير نظر به ضوابط علما و محدثين اظهر و اولا است ، زيرا كه در حديث وارد شده است كه چنانچه آيات كريمهء قرآنى بعضى مفسر بعضى ديگر است ،
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 112
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٢