خدا است كه فرموده است
« لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ »
« 1 » كه معنى آن اين است كه البته سؤال كرده خواهى شد در روز قيامت از نعيم و نعمتهاى لذيذ .
حضرت فرمود : مراد از نعيم در اين آيه مذهب تشيع است و ولايت ما اهل البيت عليهم السلام كه در قيامت از شما سؤال خواهند نمود نه نعمتهاى لذيذ دنيا كه حق تعالى عطا فرموده است « 2 » .
و در حديث صحيح ديگر از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه فرمود : حق تعالى از آن كريمتر است كه سؤال كند مؤمن را از خوردنى و آشاميدنى كه در دنيا بر او حلال كرده است « 3 » .
و بر هر منصفى كه بهره از فطانت و ذكا داشته باشد واضح و معلوم است كه اين سه حديث مفسر آن حديث و مبين معنى مراد از آن حديث است .
و هرگاه آن حديث اين معنى داشته باشد ، پس حديث زيارت نيز كه مانند اين حديث است به حسب لفظ و عبارت نيز همين معنا خواهد داشت ، كو اين معنا نظر به سياق لفظ و عبارت فى الجمله خفائى داشته باشد و معنى اول اظهر نمايد .
زيرا كه راويان اخبار و احاديث گاهى نقل بالمعنى مىكردهاند ، و مضمونى را كه از امام عليه السلام مىشنيدهاند و به الفاظ و عبارات خود تغيير مىنمودهاند .
و به اين جهت نيز مانند جهت اول محدثين و مشايخ معانى
هامش
( 1 ) سورهء تكاثر : 8 .
( 2 ) فروع كافى 6 / 280 ، ح 5 .
( 3 ) فروع كافى 6 / 280 ، ح 3 .