شريف برگردد و گمان كند آمرزيده نشده » .
بدان كه براى طلب رحمت خداوند سبحان ، نظير و مانندى براى درخواستهاى اجتماعى و اتحاد قلوب و همآهنگى دلهاى بندگان در يك وقت و در يك مكان ، در سرعت اجابت نيست .
چون از عرفات روانه گردد و به زمين مشعر رسد ، مانند پارسايان خدا ترس ، خويشتن را آگاه سازد ، و در آن هنگام متذكر شود كه پس از خروج از زمين حرم خداوند تعالى دوباره او را اجازهء دخول در حرم خود داده است . چه مشعر از زمين حرم و عرفات خارج از آن است ، و از اين اذن دخول در حرم براى بار دوم تفأّل زند كه خداوند متعال او را به خود نزديك فرموده ، و بر او خلعت قبول پوشانيده و او را از عذاب و دورى ، پناه وامان داده و از اهالى بهشت و مقربان محسوب داشته است .
چون به منى آيد و متوجه رمى جمرات گردد ، نيتش در افكندن سنگ ريزهها اظهار بندگى و انقياد و امتثال فرمان خداوند تعالى باشد ، و اينكه مانند حضرت خليل الرحمان سنگ ريزهها را به سوى دشمن خود شيطان مىافكند ، و در نهاد خويش به ترك شهوات و كردار زشت و پليد و نكوهيده تصميم قطعى بگيرد .
چون به قربانى بپردازد ، يادآورد كه اين ذبح اشاره به آن است كه حلقوم آز و هوس و خواهشهاى نفسانى را به سبب حجى كه انجام داده بريده است و به حقيقت پرهيزگارى ملتزم شود تا در اين اشاره صادق باشد و نيز يادآور شود كه براى پيدايش تقرب به درگاه
فلسفه و اسرار حج (فارسى) — صفحة 163
مساهمون: شيخ محمد امامى خونسارى
ص١٦٣