عده‌اى از صحابه را ديد ، گفت : « أَللّهُمَّ انّي اعْتَذِرُ الَيْكَ مِمّا صَنَعَ هؤُلاءِ وَابرأُ الَيْكَ مِمّاجاءَ بِهِ هؤُلاءِ » . « خدايا ! من از آنچه اينها ( فراريان از صحابه ) انجام دادند ، در پيشگاهت اعتذار و از آنچه اينان ( مشركين ) آورده‌اند ، تبرّى مىجويم . » آنگاه وارد جنگ شد و به شهادت رسيد . نوشته‌اند كه در پيكرش بيش از هشتاد زخم بود و كسى نتوانست او را بشناسد ، مگر خواهرش « ربيّع » آن هم از طريق انگشتانش كه از زيبايى خاصى برخوردار بود . « 1 » 3 - به هنگام مراجعت رسول خدا و اصحابش از احد ، زنان مدينه به استقبال آمدند ، بانويى از قبيلهء « بنى دينار » پيش آمد و از كشته شدگان در جنگ پرسيد . به او گفتند همسر ، پدر و برادرت ، هر سه از كشته شدگانند . او به اين خبر توجهى نكرد و پرسيد : پيامبر چه شد ؟ ! گفتند : به سلامت برگشته است . گفت او را به من نشان دهيد و چون رسول خدا را ديد گفت : « كُلُّ مُصيتهٍ بَعْدَكَ جَلَلٌ » ؛ « 2 » « همهء مصيبت‌ها با سلامتى تو كوچك است ! » و بدين گونه در مصيبت و فراق سه تن از عزيزانش ، صبر و بردبارى را پيش گرفت . « 3 »