رسول خدا به هنگام عزيمت به احد ، خطاب به يارانش فرمود : « من ديشب ، در عالم خواب ديدم كه گاوى نزد من ذبح گرديد و قبضهء شمشيرم شكست . تعبير من از اين خواب اين است كه گروهى از يارانم كشته مىشوند و يك نفر هم از اهل بيت من به شهادت مىرسد ؛ « امّا الْبَقَرُ فَهِيَ ناسٌ مِن اصحابي يُقَتَلُونَ وَ امّا الثلمُ الذي رَأيتُهُ في ذُبابِ سَيفي فَهُوَ رَجُلٌ مِنْ اهْلِ بَيتي يُقْتَل » « 1 » و در بعضى از روايات به جاى « رَجُلٌ مِنٌ اهٌل بَيْتي » ، « رَجُلٌ مِنْ عِتْرَتي » آمده است .

واقدى مىنويسد : « وَ يُقالُ كانَ حَمْزةُ يَومَ الْجُمعةِ صائِماً وَ يَوم السَّبت صائماً فلاقاهُمْ وَ هُو صائِم » « 2 » « مورخان نوشته‌اند : حمزه روز جمعه ، يك روز قبل از جنگ ، و روز شنبه كه جنگ واقع شد ، روزه‌دار بود و با دهان روزه با دشمن مواجه گرديد و به شهادت رسيد . »