تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 346

مساهمون:

ص٣٤٦
شجاع‌ترين افراد در تاريخ بشريّت مىباشند ، قرار گرفته بودند و فرماندهى آنها را شخص رسول خدا صلى الله عليه و آله آن پيامبر داعى به حق و منادى توحيد و عدل و مؤيّد به قوّه الهى به عهده داشت . « وفيهم علىُّ بنُ أبيطالب وَحَمزَةُ بن عَبدِ المطّلب وهُما أشجع البشر ! و جَماعةُ من المُهاجرين أنجاد وأبطال » . « 1 »

اعتراف يكى از سران مشركين به شجاعت حضرت حمزه عليه السلام

پس از خاتمهء جنگ و در هنگام انتقال اسيران به پشت جبهه ، يكى از آنان به نام « اميّةبن خلف » كه از مشركين سرشناس بود ، چون چشمش به حضرت حمزه افتاد از عبدالرحمان بن عوف پرسيد : « مَنْ هذا المُعلّم ؟ » ؛ « اين كه در سرش علامت است كيست ؟ » . گفتنى است حضرت حمزه در جنگها با نصب ريش نعامه‌اى بر كلاه خودش ، از ديگر سرداران متمايز بود . عبدالرحمان پاسخ داد : « او حمزه بن عبدالمطّلب است . » أميّه با تأسّف و تحسّر شديد از شكست سپاه شرك ، چنين گفت : « ذاك الذي فعل بنا الأفاعيل » ؛ « اين بود كه صفوف ما را در هم شكست و ما را به خاك سياه نشاند ! » « 2 »

حضرت حمزه در جنگ احد

مشهور در ميان مورّخان آن است كه مجموع شهداى احد هفتاد نفر بوده است و اقوال غير مشهورى هم وجود دارد كه تعداد آنان را بيشتر و يا كمتر دانسته‌اند . به هر حال ، چهار نفر آنان ؛ يعنى حضرت حمزه ، عبداللَّه بن جحش ، معصب بن عمير و شماس مخزومى از مهاجرين و بقيه از انصار بودند . به حقيقت ، شهداى احد و باز ماندگانشان ، صبر و استقامت و وفادارى و اخلاص را
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 14 ، ص 107
( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 14 ، ص 49 ؛ الروض الأُنُف ، ج 2 ، ص 41 ؛ تاريخ الخميس ، ج 1 ، ص 382