ابن حجر مىافزايد كه او در مقايسه امير مؤمنان عليه السلام و عثمان بن عفان چنين مىگفت : اما علىبن ابىطالب فردى بود جاه‌طلب و رياست‌دوست و چون هدف او در تمام جنگ‌هايش نيل به رياست و به دست آوردن خلافت بود و نه پيشبرد اسلام و حمايت از قرآن ، لذا در همهء اين جنگ ها مخذول و با شكست مواجه گرديد و امّا عثمان داراى روحيه حبّ مال و ثروت اندوزى بود و به همين جهت هم كشته شد . « 1 » باز ابن حجر نقل مىكند : ابن تيميه در يك جلسه نسبت به امام غزالى جسارت و بر وى ناسزا گفت ، به طورى كه گروهى بر ضد او قيام كردند و نزديك بود او را از بين ببرند ولى او از اين جان سالم به در برد . همچنين وى از محىالدين عربى بد گويى مىكرد و او را سبّ و لعن مىنمود . « 2 »