انگيزهء تحريف و كيفيت آن را توضيح داديم ، مشابه آن را مىتوانيم در مورد قبر جناب عبداللَّه بن عبدالمطلب پدر گرامى رسول خدا صلى الله عليه و آله و حضور و نماز خواندن آن حضرت در كنار اين قبر نيز ببينيم و اين مطلب زمانى روشن مىشود كه با تاريخ « دارالنابغه » ( محلّ دفن پدر رسول خدا صلى الله عليه و آله ) و تحوّلى كه در طول تاريخ در آن به وجود آمده است آشنا شويم :
خلاصهاى از تاريخ دارالنابغه
دار النابغه خانهاى بود در ميان خانههاى قبيلهء بنىنجار در مدينه ، متعلق به شخصى از همان قبيله به نام « نابغه » . اين خانهها در سمت غربى مسجد النبى واقع بود و به مناسبت سابقهء قوم و خويشى كه در ميان بنىالنجار و قبيلهء آمنه بنت وهب همسر جناب عبداللَّه وجود داشت ، عبداللَّه به هنگام مراجعت از سفر تجارت شام در مدينه به اين قبيله وارد و در همانجا مريض شد و از دنيا رفت و پيكرش بر طبق روال آن روز در داخل همان خانهء « دار النابغه » به خاك سپرده شد .
رسول خدا صلى الله عليه و آله شش ساله بود كه به همراه مادرش براى ديدار با اقوام مادريش به مدينه مسافرت كرد و مانند پدرش عبداللَّه وارد بر همين قبيله بنىنجار گرديد و يك ماه در دار النابغه اقامت گزيد . آن حضرت پس از هجرت به مدينه ، در ضمن بازگويى خاطرات سفر دوران كودكيش مىفرمود :
« قبر پدرم عبداللَّه هم در داخل اين خانه است . »
و چون رسول خدا پس از هجرت در همين خانه و در كنار قبر عبداللَّه گاهى نماز مىخواند به اين محل « مسجد دار النابغه » نيز گفته شد .
مدينه شناسان تا قرن سوّم در معرّفى دارالنابغه هر دو عنوان را مطرح ساخته و اين خانه را هم به عنوان « محل دفن عبداللَّه » و هم به عنوان « مسجد دار النابغه » ، معرفى نمودهاند . ولى به فاصلهء نه چندان زياد ، از سوى نويسندگان در حمايت از همان سياستى كه در بحث گذشته و در مورد زيارت رسول خدا صلى الله عليه و آله از قبر مادرش ملاحظه نموديد ، عنوان مدفن بودن دار النابغه در بوتهء فراموشى قرار گرفته و گاهى از محلّ دفن عبداللَّه در