او را به اثبات مىرساند ! و آن اين كه : « از خداوند براى مادرم اجازهء طلب مغفرت كردم چنين اجازه‌اى به من داده نشد ، امّا براى زيارت قبرش اجازه خواستم كه خداوند اين اجازه را به من داد ! متن حديث چنين است : « عَن أبي هُريرة قال : زارَ النبيّ صلى الله عليه و آله قبر أُمِّهِ فبَكى وأبكى مَنْ حَولَه ، فقال استأذَنتُ رَبّي في أن أستغفِرَ لَها فَلَم يأذَنَ لي واستأذنْتُهُ في أنْ أزورَ قَبرها فأذِنَ لي ، فزوروا القُبورَ فإنّها تذكّر الموتَ » . اين حديث كه ناقل آن ابوهريره است ، در صحيح مسلم « 1 » ، سنن نسائى « 2 » ، سنن ابن ماجه « 3 » سنن ابىداود « 4 » و تاريخ المدينة ابن شَبّه « 5 » آمده است و در سه سنن ياد شده ، با مضمون آن ، بر جواز زيارت قبور مشركان استدلال گرديده است و براى اين حديث باب مستقلّى به عنوان : « جواز زيارة قبر المشرك » اختصاص يافته است .