آرى آنها از زبان رسول خدا به دروغ نقل كردند كه : « إنَّ رَجُلًا قالَ يا رَسُولَ اللَّهِ أينَ أبي ؟ قال : في النّار ، فلمّا قَفّى دَعاه . فقال إنّ أبي وأباكَ في النّار ! » . « 1 » « مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد : اى رسول خدا ، پدر من در كجا است ؟ فرمود : در ميان آتش است ! چون آن مرد خواست برود ، پيامبر صلى الله عليه و آله او را صدا كرد و چنين فرمود : پدر من و پدر تو هر دو در آتش هستند ! »
ماجراى حضور رسول خدا در كنار قبر مادرش و تحريف آن
رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از فتح مكّه و به هنگام مراجعت ، در « ابواء » قبر مادرش « آمنه » را زيارت كرد و در كنار آن نشست و عاطفه سرشار و روح لطيفش موجب گرديد كه خاطرات گذشته و زحمات طاقت فرساى مادرش را تداعى كند و گريه شديد سردهد ؛ به طورى كه صحابهء آن حضرت نيز شديداً متأثّر گشته و گريه كردند .
همهء صحابه و ياران پيامبر صلى الله عليه و آله در آن روز ، آن تكريم و احترام را از سوى آن حضرت نسبت به مادرش مشاهده نمودند . زيارت كردن قبر مادر و گريه شديد در مرئى و منظر عموم ، چيزى نبود كه در آن شرايط و با وجود چند هزار نفر كه در اين سفر به همراه پيامبر بودند به فراموشى سپرده شود و حادثهاى باشد كه بتوان از اصل انكارش نمود و لذا با حفظ اصل اين جريان تاريخى ، در كيفيت آن دخل و تصرف كردند و از همان شيوهاى كه در ماجراى « غدير » و در تصرف و تحريف در لفظ « مولا » استفاده نمودند ، در اين جريان نيز بهره گرفته و چنين گفتند :
« اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله قبر مادرش را زيارت و در كنار آن گريه كرد و صحابه نيز گريه كردند ، درست است ، ليكن اين عملكرد رسول خدا صلى الله عليه و آله دليل بر ايمان و توحيد مادر آن حضرت نيست ؛ زيرا پيامبر پس از اين مراسم جملهاى فرموده است كه شرك و كفر مادر
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم ، ج 1 ، كتاب الإيمان ، باب « بيان أنّ مَنْ مات على الكفر فهو في النّار . »
سنن ابن ماجه ، حديث 1572 ؛ سنن أبي داود ، ج 2 ، ص 532