مدينه اصلًا سخن به ميان نيامده است ! و دار النابغه فقط به عنوان يكى از مساجد مدينه ! معرفى شده است .
و اين وضع تقريباً تا قرن دهم ادامه داشته و در اين دوران ساختمان جديد براى دارالنابغه احداث شده و با نصب ضريح روى قبر و ايجاد محراب در كنار ضريح هر دو عنوان تجديد و محل هر يك از قبر و مسجد مشخص و حفظ گرديده است .
البته بيشتر مردم و زائرانى كه آشنايى با تاريخ نداشتند و از وجود « مسجد » در اين محل مطّلع نبودند ، تنها به جنبهء مدفن بودن اين بقعه توجّه مىكردند و اين بقعه را منحصراً مرقد پدر گرامى پيامبر و نه محلى كه داراى عنوان مسجد است ، مىشناختند و به نظر مىرسد انگيزهء اصلى و علّت مهمّ حفظ اين بقعه از سوى مسؤولان سعودى تا سال 1355 شمسى با اين كه آنها هفتاد سال قبل همهء ساختمانهاى بقاع را در مدينه و ساير شهرهاى حجاز منهدم و با خاك يكسان نمودند ، توجه به جنبهء مسجد بودن دارالنابغه بوده نه به علت وجود قبر پدر گرامى رسول خدا صلى الله عليه و آله كه از نظر وهابيها جزو كفار و مشركان ! مىباشد .
و اينك مشروح اين بحث :
دارالنابغه مدفن عبداللَّه
كاتب واقدى ( متوفاى 230 ق . ) دربارهء عبداللَّه بن عبدالمطلب و مرگ وى در مدينه مىگويد : « ودُفِنَ في دار النابغة وهُوَ رَجلٌ من بنى عدى بن نجّار . . . » . « 1 » ابن شبه ( متوفاى 262 ق . ) هم مىگويد : « قبر عبداللَّه بن عبدالمطّلب في دارالنابغة » . « 2 »
هامش
( 1 ) . طبقات ، ج 1 ، ق 1 ، ص 61
( 2 ) . تاريخ المدينة ابن شبه ، ج 1 ، ص 117 - 116