فخررازى مىگويد : « قالَت الشيعة أنّ أحداً مِنْ آباء الرّسول وأجدادِهِ ما كان كافراً . . . » . « 1 » گفتار فخر رازى نشانگر آن است كه عقيدهء شيعه و اتفاق علماى آنان در موضوع مورد بحث ، حتّى براى اهل سنّت نيز معلوم و در نزد آنان هم از مسلّمات بوده است . مجلسى رحمه الله مىگويد : اماميّه اتفاق نظر دارند بر اين كه پدر و مادر پيامبر صلى الله عليه و آله و همهء اجداد آن بزرگوار ، تا آدم عليه السلام نه تنها موحّد و با ايمان بلكه از گروه صدّيقين بودهاند ؛ زيرا يا پيامبر بودهاند يا از اوصياى پيامبران و شايد بعضى از آنها به جهت تقيّه يا مصالح دينى ديگر ، از اظهار اسلام خود امتناع مىورزيدهاند . « 2 »
دلائل علماى شيعه :
در كتب كلامى و تفسيرى شيعه ، آنجا كه سخن از ايمان اجداد پيامبر به ميان آمده ، دلائل متعدّدى از قرآن و حديث بر اين مطلب ارائه گرديده است كه براى رعايت اختصار ، تنها به يك آيه و چند روايت بسنده مىكنيم :
دليل قرآنى :
در مورد قرآن به همان آيهء شريفه كه قبلًا گذشت و مورد استشهاد و استدلال فخر رازى نيز قرار گرفت اكتفا مىكنيم . خداوند متعال در آن آيه خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود :
الَّذي يراكَ حينَ تَقُومُ وتَقَلُّبَكَ في السّاجِدين .
ترجمه و توضيح آيه در بيان فخر رازى در صفحات پيش آمد كه از تكرار خوددارى مىشود .
دلايل روايى :
الف : در حديث شريف نبوى صلى الله عليه و آله خطاب به امير مؤمنان ، على عليه السلام چنين آمده است :
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 15 ، ص 117