تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 156

آن حضرت را در فاصلهء يك متر و نيم و از پشت ديوار زيارت كنند و در اطراف مرقد شريف و در محل بيت فاطمه عليه السلام و ساير بيوت نماز بخوانند و گفتار ائمهء هدى عليهم السلام « 1 » و محدثان و مورّخان در مقاطع مختلف ، بيانگر اين حالت و ناظر به اين تحول و دگرگونى و تخريب بيت فاطمه و ضميمه شدن آن به مسجد است كه به دستور وليد انجام گرفته است . ولى در سال 668 به دستور پادشاه مصر ، ملك ظاهر ببرس بندقدارى « 2 » در ميان ستونهايى كه در چهار طرف مرقد مطهر قرار داشت ، شبكه چوبينى به ارتفاع تقريباً دو متر نصب و اين قسمت مجدداً از مسجد جدا گرديد كه علاوه از مرقد مطهر بيت عايشه و بيت فاطمه عليه السلام نيز در داخل اين شبكه قرار گرفتند . اين شبكه داراى سه در بود ؛ يك در در سمت قبله و در دوم در طرف شرق و در سوم در سمت غرب و داخل مسجد قرار داشت . مورّخين مىگويند در اندازه‌گيرى محل نصب اين شبكه ، ملك ظاهر كه در سال 667 در موسم حج به مدينه وارد شده بود ، مباشرت مستقيم داشته و در سال 668 آماده و نصب گرديد . پس از نصب اين شبكه ، فاصلهء زائران با قبر رسول خدا بيشتر و مسلمانان از نماز خواندن در قسمتى از فضا كه به مسجد ضميمه شده بود ، ممنوع شدند و اين موضوع به عنوان انتقاد از اقدام ملك ظاهر و به صورت عملى غير مشروع و مانع از اقامهء نماز در بخشى از مسجد از سوى بعضى از علماى وقت ، مطرح گرديد و پاسخ طرفداران ملك ظاهر اين بود كه : « او با نصب اين شبكه ، قداست حجرهء شريفه را بيش از پيش حفظ و احترام محوطهء روضهء مطهر را كه در شرع انور وارد شده است ، با ممنوع كردن عبور و مرور در آن ، براى هميشه ابقاء نموده است . » « 3 »