تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 159

صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » « 1 » ما در اينجا بعنوان نمونه چند مورد از اين مهاجر و انصار كه در تاريخ از آنها ياد شده است ذكر مىكنيم : 1 - حارثة بن نعمان انصارى : اشتياق مسلمانان به حضور در مسجد و درك محضر رسول خدا موجب گرديد كه منازل آنها در جوار مسجد النبى و بيت آن حضرت باشد و لذا تقديم و تقسيم خانه و زمين در مرحله اول از جوانب چهارگانه مسجد شروع شد و اولين كسى كه چند باب خانه خود را كه در سمت جنوبى مسجد قرار داشت به رسول خدا تقديم داشت و ساير انصار از وى پيروى نمودند حارثة بن نعمان انصارى بود منزل مسكونى خود حارثه هم در جنوب شرقى مسجد و چسبيده به خانه ابوايوب انصارى بوده و اين خانه در زمان امام‌صادق عليه السلام به آن حضرت منتقل گرديد و در سال 1283 ق بخشى از آن به ساختمان كتابخانه عمومى عارف حكمت معروف به شيخ الاسلام ضميمه شد و در توسعه سعودىها در سال 1414 ق كتابخانه و منازل اطراف آن تخريب و جزء ميدان جنوبى مسجد گرديد . 2 - ابوطلحه انصارى : و از جمله كسانى كه در اين راه پيش قدم گرديد ابوطلحه انصارى بود . او نخلستان خود را كه در سمت شمالى مسجد النبى قرار داشت براى خانه‌سازى مهاجرين در ميان مسلمانان تقسيم نمود . در داخل اين نخلستان چاه آبى بود معروف به « بئر حاء » كه آب آن شيرين‌تر از چاه‌هاى ديگر بود و رسول خدا گاهى داخل اين باغ مىگرديد و از آب آن چاه مىنوشيد . و لذا « بئر حاء » از چاه‌هاى تاريخى مدينه بشمار مىرفت و تا اين اواخر و پس از گذشت چند قرن حفظ شده بود و در توسعه اخير سعودىها به مسجد ضميمه گرديد . روزى ابوطلحه عرض كرد يا رسول اللَّه خداوند مىفرمايد « لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ » و بهترين اموال من اين نخلستان است و لذا آن را در ميان مسلمانان تقسيم و صدقه جاريه قرار مىدهم و هرطور صلاح مىدانيد تقسيم كنيد .