شدند و در سال 91 توسعه و زيباسازى مسجد به پايان رسيد . « 1 » گرچه مورّخان بر خلاف دستور ثانوى و تخريب بيوت همسران پيامبر كه در سال 88 بوده ، براى تخريب خانهء فاطمه تاريخ دقيقى ذكر ننموده‌اند ولى همانگونه كه در گفتار بعضى از آنان اشاره شده ، وقوع متعاقب اين دو حادثه ، نشانگر اين واقعيت است كه تخريب حجرهء فاطمه و ضميمه كردن آن به مسجد ، در حالىكه همهء خانه‌هاى موجود به حال خود باقى بوده ، موجب جلب توجه هر بيننده و از نظر اجتماعى شديداً سؤال برانگيز بوده است . وليد هم در اثر فشار افكار عمومى مجبور شده است با اتخاذ چنين تصميمى و به عنوان « توسعهء مسجد » دستور تخريب همهء اين بيوت را صادر نمايد تا در ضمن مشروعيت بخشيدن به عمل خود مسألهء تخريب بيت فاطمه هم در بوتهء فراموشى قرار گيرد . طبق دستور وليد ، عمر بن عبدالعزيز اين خانه‌ها را ويران و مانند حجرهء فاطمه به مسجد ضميمه نمود و حتى ديوارهاى موجود در اطراف حجره و مرقد مطهر رسول خدا را نيز برداشت و براى مشخص شدن مرقد مطهر به جاى ديوار قبلى ، محدوده آن را با سنگهاى سياه رنگى ، شبيه به سنگهاى ديوار كعبه ولى صاف و تراشيده شده ، ديواركشى نمود . « 2 » و اين وضع تا به امروز باقى است و پرده‌اى كه در طول تاريخ قبر شريف با آن پوشش داده مىشود در روى همان ديوار كه در اطراف قبر بنا شده است قرار مىگيرد . و باز براى اين كه قبر رسول خدا حالت كعبه را پيدا نكند ، قسمت شمالى آن را كه محدودهء بيت عايشه و حضرت زهرا مىباشد - با اينكه جزو مسجد شده بود با ارتفاع مختصر از كف مسجد به شكل مثلثى در آوردند .