سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 89

ثانياً : بر فرض كه اين حديث به صورت هفده هزار آية باشد ، اين محدث بزرگ شيعه ، أبو جعفر صدوق ( 386 ه . ق . ) است كه آن را علاج وعدد زايد بر آيات موجود را حمل بر أحاديث قدسي كرده است . ايشان كه در مقام بيان اعتقادات اماميه است مىگويد : اعتقاد وباور ما اين است كه قرآني كه خداوند بر پيغمبرش محمد صلى الله عليه وآله فرو فرستاده ، همين قرآنِ شناخته شده ومعروف ميان مردم است وقرآن هرگز بيش از اين نيست . . . وهر كس به ما نسبت دهد قرآن را بيش از اين مىدانيم ، به ما افترا بسته ودروغ مىگويد . . . . بلكه مىگوييم نوعي از وحى ، كه از جنس وحى قرآن نيست ، به اندازه‌اى نازل شده كه اگر آن را با تعداد آيات قرآن جمع كنيم ، به 17 هزار آية مىرسد ؛ مانند اين سخن جبرئيل به پيغمبر صلى الله عليه وآله [ كه نوعي وحى نازل از سوى خداست ] : « ان اللَّه تعالى يقول لك يا محمد ، دار خلقي و . . . ؛ خداوند تعالى به تو مىگويد : اى محمد ، با آفريده‌هاى من مدارا كن و . . . » ومانند آن ، كه بسيارند وجملگى وحى غير قرآني هستند ؛ چون اگر [ از سنخ وحى ] قرآني بودند بايد در قرآن مىبودند وهرگز از آن جدا نمىشدند . . . « 1 » ثالثاً : اگر پاسخ مرحوم صدوق را كافى ندانيم ، هرگز نمىتوانيم به مفاد اين حديث ملتزم شويم ، چون شيوه‌ى أئمة عليهم السلام ، براي همگان مشهود است . هرگز آنان در امرى بسيار بزرگ ، مانند قرآن ، سخنى نمىگويند كه مايه‌ى حيرت وسرگردانى ديگران شود بدون آن كه دليل ويا حتى مصداقى براي آن بياورند . در « شناخت تفاوت‌هاى اساسى در روايات فريقين » ، گفتيم شما هرگز ، در هيچ‌كدام از منابع شيعي معتبر وغير معتبر ، روايتي پيدا نمىكنيد كه آيه‌اى از آيات قرآن را نشان دهد واز حذف تمام آن از قرآن موجود