سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 226

شيخ شيعه در زمان خودش ، يعنى ابن بابويه صدوق ( م . 381 ه . ق ) مىگويد : اعتقاد ما درباره‌ى قرآن اين است : قرآني كه خداوند بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه وآله نازل كرده همين قرآن كنونى است كه در دست مردم است وبيش از آن نيست . . . وهر كس به ما شيعه ، غير از اين نسبت دهد دروغ مىگويد . ليكن شيخ مفيد ( م . 413 ه . ق ) مىگويد : اخبارى متعدد از ائمه‌ى هدى از آل محمّد صلى الله عليه وآله هست كه از دگرگونى قرآن وحذف ونقصان آن توسط ستمگران خبر مىدهد ونيز ، در جاى ديگر مىگويد : اماميه اتفاق نظر دارند كه پيشوايان گمراه‌گر ، بسيارى از موارد تأليف قرآن را دگرگون ساختند واز آن شكلى كه طبق نزول وسنت پيامبر بوده روى بر تافتند . « 1 » سپس دكتر قفارى مىافزايد : اين دو ديدگاه مختلف ومتعارض از دو تن از پيشوايان شيعه در زمان واحد ومكان واحد مىباشد . ما كدام يك را تصديق كنيم ؟ كداميك مذهب شيعه را نشان مىدهد ؟ كشف حقيقت در ميان اين ديدگاه‌هاى متعارض ومتناقض ، ساده وسهل نيست . . . ؛ به ويژه اگر به مسأله‌ى تقيه توجه كنيم ؛ تقيه‌اى كه جزو أركان مذهب شيعه است ؛ در اين صورت حقيقت امر در ميان ابرهاى كذب وتزوير ولايه‌هاى تناقض وتعارض هم‌چنان پنهان مىماند . « 2 » متأسفانه ، دكتر قفارى مانند هم‌كيشان خود ، محمد مال اللَّه « 3 » ومحمد عبد الرحمن سيف ، « 4 » خيانت كرده وادامه‌ى كلام شيخ مفيد را نياورده وواژه‌ى « تأليف » در عبارت ايشان را به « تحريف » معنا كرده است . شيخ مفيد در ادامه‌ى همان عبارت مىگويد : تأليف آيات قرآن ، طبق نزول وحى نيست وشاهد آن هم خود قرآن است كه در