بيان شده وتعداد آنها بالغ بر 1062 روايت است « 1 » . دربارهى اين دو دسته روايات توجه به چند نكته لازم است : يك . اين أحاديث تكرار همان احاديثى است كه محدث نوري در ادلهى دهگانهى ديگر بدانها استناد كرده است ؛ از طرف ديگر در اين دو دليل نيز أحاديث تكرارى به وفور يافت مىشوند وباز أحاديث مسند آنها همان أحاديث مرسلاند كه گاهى با سند وگاهى بدون سند وبه صورت مرسل نقل شدهاند ؛ بنابراين ، تعداد واقعي اين أحاديث به مراتب كمتر از آن است كه در نگاه أول به چشم مىخورد . دو . بيشتر اين أحاديث ضعيف وساختگىاند ودر دانش رجال ، راويانشان ضعيف ، متهم ، مجهول و . . . قلمداد شدهاند ؛ مانند : احمد بنمحمد سيارى « 2 » ، سهل بن زياد ادمى « 3 » ، إبراهيم بن إسحاق نهاوندى « 4 » ، حسين بن حمدان خصيبى ( يا حصينى ) « 5 » ، محمد بن علي أبو سمينه كوفي « 6 » ، محمد بن سليمان ديلمى « 7 » ، حسن بن علي بن أبي حمزه « 8 » و . . . سه . مصادرى كه محدث نوري اين روايات را از آنها گرفته است در عرف محققان جاى چون وچراى فراوان دارد ؛ مانند : تفسير أبى جارود ( زياد بن منذر سرحوب . م . 150 ق . ) كه از طريق أبو سهل كثير بن عياش نقل شده وشيخ طوسي وى را تضعيف كرده است . « 9 »
سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 159
مساهمون: فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
ص١٥٩
هامش
( 1 ) . همان ، ص 250 - 350 .
( 2 ) . ر . ك : أبو العباس أحمد بن علي النجاشي ، رجال النجاشي ، تحقيق محمد جواد النائيني ، ج 2 ، ص 865 وسيد أبو القاسم خويى ، معجم رجال الحديث ، ج 2 ، ص 282 ، رقم 871 ونيز : أحمد بن حجر العسقلاني ، لسان الميزان ، ج 1 ، ص 382 ، رقم 800 .
( 3 ) . ر . ك : سيد أبو القاسم خويى ، همان ، ج 8 ، ص 337 ، رقم 5629 .
( 4 ) . همان ، ج 1 ، ص 71 ، رقم 102 .
( 5 ) . همان ، ج 5 ، ص 224 ، رقم 3372 .
( 6 ) . همان ، ج 17 ، ص 3119 .
( 7 ) . همان ، ج 16 ، ص 136 ، رقم 10882 .
( 8 ) . همان ، ج 5 ، ص 14 ، رقم 2928 .
( 9 ) . به نقل از سيد أبو القاسم خويى ، همان ، ج 7 ، ص 322 .