كيفيت جمع قرآن وگردآورى آن پس از وفات حضرت رسول صلى الله عليه وآله به طور طبيعي موجب وقوع تحريف وتغيير در قرآن خواهد بود . « 1 » محدث نوري پيش از اين نيز در مقدمه‌ى أول از مقدمات سه‌گانه‌ى كتابش به همين مطلب پرداخته بود . مستند ايشان احاديثى است كه قريب به اتفاق آنها از منابع أهل سنت است . آية اللَّه خوئى 21 روايت در اين زمينه را مورد مطالعه قرار داده وپس از بررسى ومقايسه‌ى آنها با يكديگر وكشف دوازده مورد تناقض در مضامين آنها ، اين روايات را با قرآن ، حكم عقل واجماع مخالف مىداند وبالآخرة در پايان بحث مىنويسد : نسبت دادن جمع‌آورى قرآن به خلفا پندارى بيش نيست واين مخالف قرآن ، سنت ، اجماع وحكم عقل است ؛ وپندارگرايان به تحريف نمىتوانند اين روايات را دليلي بر مدعاى خود بدانند . بر فرض هم بتوانيم أبو بكر را گردآورنده‌ى قرآن در زمان خلافتش قلمداد كنيم ، ليكن ترديدى نيست كه نمىتوان كيفيت جمع أبو بكر را به استناد اين روايات پذيرفت ؛ بلكه جمع‌آورى قرآن مستند به تواتر [ تمام آيات وكلمات ] قرآن در نزد مسلمين بوده وگردآورنده‌ى قرآن هر آن چه در سينه‌ها و . . . به صورت متواتر بوده در مصحف گرد آورده است . « 2 » افزون بر آن اگر احاديثى كه از جمع‌آورى قرآن حكايت مىكنند ، صحيح وقابل استناد براي مدعاى محدث نوري باشند ، وى بايد قايل به تحريف به زيادى در قرآن هم بشود ؛ چون كيفيت جمع مذكور ( بنا به تعبير محدث نوري ) به طور طبيعي مستلزم اين نوع تحريف هم هست ؛ ليكن ايشان تحريف به زيادة در قرآن را منكرند « 3 » .