سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 135

ابن شاذان كه در نقد أحاديث تحريف‌نما در منابع أهل سنت ، به صورت نسبتاً گسترده‌اى بحث كرده است ، در بخشي از گفتار خود مىنويسد : شما از ابن مسعود روايت مىكنيد وِى « معوذتان » را جزو قرآن نمىدانسته ودر مصحفش ثبت نكرده بود ، از سوى ديگر روايت مىكنيد هر كس آيه‌اى از كتاب خدا را انكار كند در مقام كفر به خدا قرار مىگيرد وجملگى اقرار داريد « معوذتان » جزو قرآن است . . . اگر « معوذتان » جزو قرآن نيست ، آنان كه اين دو سوره را در قرآن ثبت كردند ، راه هلاكت پيمودند واگر جزو قرآن است ، آنان كه انكار كردند به هلاكت رفتند . . . بنابراين ، اگر آنچه درباره‌ى ابن مسعود نقل كرديد حق باشد ، . . . كدام اهانت بزرگ‌تر از اين اهانت به أصحاب رسول خدا صلى الله عليه وآله خواهد بود [ كه ناگزير يك طرف به هلاكت رفتند ] . « 1 » سيد مرتضى علم الهدى نيز در كتاب معروف خود درر الفوائد وغرر القلائد ( امالى ) در ردّ وابطال پندار وجود خطا در ألفاظ قرآن ، بيانى ژرف ومستدل ارائه مىكند « 2 » كه به علت طولانى شدن بحث از ذكر متن آن خوددارى مىكنيم . امين الإسلام شيخ طبرسى نيز در ابطال أحاديث تحريف‌نما در چند موضع سخن گفته است ؛ از جمله ، درباره‌ى توهم وجود لحن وخطا ولغزش كاتبان وحى مىنويسد : آنچه از عروه از عايشه نقل شده . . . كه عايشه به عروه مىگويد : « كاتبان وحى به خطا رفته‌اند » ونيز آنچه از برخى نقل شده كه « در كتاب خدا چيزهايى از خطا ولحن است وخود عرب‌زبانان در هنگام خواندن ، آن را درست مىخوانند . . . » به اين روايات هيچ التفاتى نيست وساقطاند ؛ چون اگر چنين بود صحابه كه به‌طور