حاكم نيشابورى در مستدرك « 1 » وذهبي در تلخيص مستدرك « 2 » وضياء مَقدسى در المختارة في الحديث « 3 » - كه جملگى ملتزم به آوردن أحاديث صحيحاند - اين حديث را صحيح مىدانند .
ارزيابى سند حديث رضاع
طحاوى دربارهى اين آيهى موهوم مىنويسد : ما كسى را نمىشناسيم كه اين حديث را روايت كرده باشد ، جز عبد اللَّه بن ابىبكر كه به نظر ما در اين مورد دچار خطا شده است . « 4 » أبو جعفر نحاس نيز پس از ذكر حديث رضاع مىگويد : دانشمندان دربارهى رد وقبول اين حديث اختلاف دارند ؛ چون در محتواى آن اشكال هست ؛ برخى از آنان ، مانند مالك بن انس كه خود راوي حديث است ، آن را واگذاشتهاند . . . وباز أحمد بن حنبل وأبو ثور به اين حديث وقعى ننهادهاند . « 5 » سرخسى هم مىگويد : اين حديث صحيح نيست . « 6 » همين طور صاحب تفسير المنار « 7 » وجمع ديگرى مانند زمخشري « 8 » ومصطفى زيد « 9 »
هامش
( 1 ) . حاكم نيشابورى ، المستدرك ، ج 2 ، ص 415 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . به نقل از : آلوسى ، روح المعاني ، ج 12 ، ص 216 .
( 4 ) . به نقل از : ابن سلامة ، مسكل الآثار ، تصحيح محمد عبد السلام شاهين ، ج 3 ، ص 7 - 8 .
( 5 ) . محمد بن أحمد ، أبو جعفر نحاس ، الناسخ والمنسوخ ، ص 12 .
( 6 ) . سرخسى ، الأصول ، ج 2 ، ص 78 .
( 7 ) . رشيد رضا ، المنار ، ج 4 ص 472 .
( 8 ) . جارالله ، ز مخشرى ، همان ، ج 3 ، ص 518 .
( 9 ) . مصطفى زيد ، النسخ في القرآن : ج 1 ، ص 283 .