تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 347

مساهمون:

ص٣٤٧
زندگى است . راست‌گويى به خودى خود خوب نيست و دروغ‌گويى به خودى خود بد نيست ، خوب يا بد بودن آن‌ها به خاطر نقش و نتيجه‌اى است كه در زندگى دارند . نتيجه‌ى راست‌گويى اين است كه در جامعه روابط سالم و قابل اعتمادى پديد مىآيد و نتيجه‌ى دروغ‌گويى عكس آن است . اما حكايت ارزش‌هاى مخدوم چيز ديگرى است . اين‌ها ارزش‌هايى هستند كه زندگى براى آن‌هاست . اگر اين ارزش‌ها نباشند ، زندگى به هيچ نمىارزد . چون « خدا » " يا « انسان » يا « خود زندگى » . حال نكته‌ى مهم اين است دين درباره‌ى ارزش‌هاى مخدوم سنگ تمام گذاشته است ، اما براى ارزش‌هاى خادم نه . [ تجربه نبوى / ص 99 - 83 ] آيةاللَّه صادقى : حكم كارشناسان در هر زمينه‌اى به شرطى كه مخالف احكام شرع نباشد ، لازم الاجراست . رعايت و اجراى نظر كارشناسان پزشگى نيز براى ضد عفونى كردن دست‌ها بعد از تخليه واجب است ، و در مواقع عادى استفاده از هر پاك‌كننده‌اى كه پزشكان تأييد نمايند ، جايز است . اما چون شرع مقدّس در ايام حجّ استعمال مواد معطر را حرام دانسته ، صابون يا هر ماده‌ى شوينده‌ى ديگر نيز در ايام حجّ بايستى معطر نباشد . بدين ترتيب هم رأى كارشناسان و هم حكم شرع اجرا شده و هيچ تعارضى بين علم و دين پديد نمىآيد ، و چون بشر در امكانات بهداشتى پيشرفت مىكند چگونگى رعايت نظافت هم به خودش واگذار شده است . دين احكام طهارت و نجاست را كاملًا بيان فرموده است ، آن هم نه بدين صورت كه فقها مىگويند ، بلكه تنها شرط پاكى از نجاسات در قرآن و سنّت قطعيّه ، غلبه‌ى آب بر نجاست است . آب كر و قليل نيز در اسلام هيچ مبنايى ندارد ، جز اجماع فقها كه اين هم به سادگى با قرآن و سنّت زدوده مىشود . بنابراين نظافت و پيشرفت در آن از امور بشرى است كه هر طورى كه مىخواهد و مناسب با شرائط اوست و با هر مواد شوينده‌اى خود را از كثافات نظيف و پاكيزه نمايد ، ولى طهارت از نجاست امرى شرعى است كه دين حداكثر ممكن براى طهارت از نجاست را صدق غلبه آب بر نجاست مىداند . خمس و زكات نيز چنان‌كه عرض شد ، وجوهاتى براى رفع فقرزدايى در جامعه است .