تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧

16 زبان شريعت متعلق به كيست ؟

دكتر سروش : گرچه متكلم در كلام خود تجلى مىكند ، اما آن كس كه متكلم را بهتر مىشناسد ، آن تجلى را بهتر درمىيابد و همين است معناى آن‌كه شريعت صامت است و تا جهان صاحب شريعت به درستى معلوم نشود كدام است ، قفل از لب شريعت گشوده نمىشود . و اين از ارجمندترين كاوش‌هاى عالمان دين است كه معلوم كنند زبان شريعت متعلق به كدام جهان است ؟ . [ قبض و بسط / ص 193 ] آيةاللَّه صادقى : تعلق زبان شريعت به كدام جهان را نيز بايد از خود شريعت و از خود قرآن پرسيد نه از سخنان اين و آن ، آيا شما تا به حال در اين آيه شريفه : « هذا بيانٌ لِلنّاس » تدبر و تفكر كرده‌ايد كه قرآن خود بيانگر است براى همه مردم چنان‌چه سؤالتان را اين‌طور مطرح مىكرديد كه آيا زبان دين به دنياى عاميان تعلق دارد يا به دنياى عالمان و حكيمان ؟ جواب شما اين بود كه بايد گفت هر دو صحيح است ، زيرا هم عاميان و هم عالمان هر دو از ناس‌اند و قرآن هم براى ناس است و مگر نه اين است كه همگان دربرابر خداى متعال مكلّف و مسئول هستند ؟ پس خداى متعال بايد به گونه‌اى سخن گفته باشد كه همگان تكليف خود را
نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 137 | الشيخ محمد الصادقي الطهراني