و مراد به آيت در
« وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ »
آيت ناسخه از جملهء كتاب الهى است ؛ چون آن جماعت از احزاب مىخواستهاند كه در قرآن آيتى به هم رسد كه نسخِ امّ الكتاب كند .
« كُلُّ أَجَل » عبارت است از هر يك از زمانهاى شريعت على حده ، موافق آنچه مىآيد در « كِتَابُ النِّكَاحِ » در حديث ششمِ « بَابُ خُطَبِ النِّكَاحِ » كه باب چهل و چهارم است و بيان مىشود .
جملهء
« يَمْحُوا اللَّهُ »
استيناف بيانىِ سابق است و استشهاد امام عليه السلام به اين آيت ، براى اثبات بَداء به اعتبار اين است كه دلالت مىكند بر اين كه نسبت به اللَّه تعالى ، حال ، ماضى و مستقبل مىباشد ، و الّا فرقى نخواهد بود ميان محو كرده شده و اثبات كرده شده و ميانِ امّ الكتاب در بودنِ نزد اللَّه تعالى هميشه .
بدان كه امّ الكتاب ، گاهى مستعمل مىشود به معنى ظرف نَفْسُ الْأَمر ؛ و آن ظرف ، ثبوت فانيات و ثبوت محكىِ هر قضيّهء حقّه است ، چنانچه مذكور مىشود در « كِتَابُ الْحُجَّة » در شرح حديث سوّمِ « بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ عليهم السلام يَعْلَمُونَ جَمِيعَ الْعُلُومِ الَّتِي خَرَجَتْ إِلَى الْمَلَائِكَةِ وَالْأَنْبِيَاءِ وَالرُّسُلِ عليهم السلام » كه باب چهل و چهارم است .
يعنى : روايت است از هشام بن سالم و حفص بن بخترى و غير ايشان از امام جعفر صادق عليه السلام كه : امام سخن گفت در تفسير اين آيت سورهء رعد كه : بر طرف مىكند اللَّه تعالى آنچه را كه خواهد بر طرف كردنِ آن را ، خواه از جملهء احكام شريعت و خواه غير آنها . و احداث مىكند آنچه را كه خواهد احداث آن را ، خواه از جملهء احكام شريعت و خواه غير آنها . راوى گفت كه : پس امام گفت بعد از تفسير اين آيت كه : و آيا بر طرف كرده مىشود مگر آنچه پيشتر ثابت باشد ؟ و آيا احداث كرده مىشود مگر آنچه پيشتر نبوده باشد ؟
[ حديث ] چهارم
اصل : [ عَلِيٌّ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ ] عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام ، قَالَ : « مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِيّاً حَتّى يَأْخُذَ عَلَيْهِ ثَلَاثَ