پيش از كردنِ چيزها .
در بيان دلالتِ اين دليل گفتند اين بعضِ دوم كه : اگر ثابت كرديم براى اللَّه تعالى اين را كه پيوسته بوده عالِم به وحدتِ خود و اين كه غير خود نبوده ، پس به تحقيق ثابت كردهايم با اللَّه تعالى غير او را در مدّت ازلى بودنِ او ، پس اگر در خود [ مصلحت ] بينى - اى مهترِ من - كه تعليم كنى مرا چيزى كه درنگذرم از آن سوى غير آن ، خوب خواهد بود ؟
پس امام عليه السلام نوشت كه : پيوسته اللَّه تعالى عالم بوده به هر چيز ؛ به غايت كامل است و منزّه از عيب است ياد او .
صافى در شرح كافى (فارسى) — صفحة 236
مساهمون: محمد حسين الدرايتي
ص٢٣٦