[ حديث ] ششم
اصل : [ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسى ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ ] عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام ، قَالَ : « مَنْ طَلَبَ الْعِلْمَ لِيُبَاهِيَ بِهِ الْعُلَمَاءَ ، أَوْ يُمَارِيَ بِهِ السُّفَهَاءَ ، أَوْ يَصْرِفَ بِهِ وُجُوهَ النَّاسِ إِلَيْهِ ، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ ؛ إِنَّ الرِّئَاسَةَ لَاتَصْلُحُ إِلَّا لِأَهْلِهَا » .
شرح : روايت است از امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه : هر كه طلب دانش كند براى اين كه مغالبه در بها و علم كند به آن ، دانايان را ، يا جدال كند به آن ، بىخردان را به استدلالات ظنّيّه ، بر مسائل مُخْتَلِفٌ فِيهَا ميان اهل اجتهاد به اصطلاح مخالفان كه بىخردند يا گرداند به آن ، روهاى مردمان را سوى خود به سبب فتوا يا قضا يا مانند آنها ، پس گو قرار گيرد در جاى خود از جاهاى آتش جهنّم .
مراد ، اين است كه : البته به جهنّم مىرود ؛ چه به درستى كه سركردگى جماعت اهل اسلام ، خوب نيست براى كسى ، مگر كسى كه دانا به جميع مسائل دين باشد بىپيروىِ ظن . پس كسى كه دانا به احاديث باشد و اصل مسائل را نداند ، سركردگى را نمىشايد .