الوَقار ( به فتح واو و تخفيف قاف و راء بىنقطه ، مصدر باب حَسُنَ ) : سنگينى از روى تدبير .
السَّعَادَة ( به فتح سين بىنقطه ، مصدر باب عَلِمَ ) : نيكبختى ؛ و آن ، كسب روزى از مَمَرّى است كه سختى در آن نباشد ، مثل تجارت .
الشَّقَاوَة ( به فتح و كسر شين بانقطه ، مصدر باب عَلِم ) : بدبختى ؛ و آن ، ارتكاب مَمَرّ معاشى است كه در آن ، سختى هست ، مثل قَمشى « 1 » و قصّابى .
وَ المُحافظة اشارت است به آيت سورهء بقره :
« حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى »
« 2 » و آيت سورهء انعام و معارج :
« عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ »
« 3 » و سورهء مؤمنون :
« عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ »
« 4 »
.
الِاسْتِنكاف ( به نون و فاء ) : استكبار ، كه مذكور است در آيت سورهء مؤمن :
« وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ »
« 5 » .
النَّشَاط ( به فتح نون و شين بانقطه و طاء بىنقطه ، مصدر باب عَلِمَ ) : خوشدل بودن در كار دين .
الكَسَل ( به فتح كاف و فتح سين بىنقطه ) : كاهلى ، كه مذكور است در آيت سورهء نساء :
« وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى »
« 6 »
.
فَرَح دو قسم است : يكى ممدوح است و ديگرى مذموم است . و بر اين قياس است حُزْن . و از جملهء فرح ممدوح است خوشحالى به نعمتى يا دفع مكروهى كه حادث شود در ديگرى از ابناى جنس . و اندوه از آن ، مذموم است و از قبيل حسد
هامش
( 1 ) . قَمش ، جمع قُماش است كه به معنى كالا و جنس ، متاع و كالاى خانه ، و خرده ريز خانه است ؛ و همچنين قَمش ، به معنى « فراهم آوردن چيزى از هر جاى » نيز آمده است .
( 2 ) . بقره ( 2 ) : 238 .
( 3 ) . انعام ( 6 ) : 92 ؛ معارج ( 70 ) : 34 .
( 4 ) . مؤمنون ( 23 ) : 9 .
( 5 ) . غافر ( 40 ) : 60 .
( 6 ) . نساء ( 4 ) : 142 .