رسول يا امامى كه پيروى ظن نكند .
و در « كِتَابُ الرَّوْضَة » بعد از « حَدِيْثُ عَليِّ بْنِ الْحُسَيْنِ مَعَ يَزِيدَ » مذكور است كه گذشتن غير اهل مكّه بر جاى قوم لوط ، آن است كه در خواندن قرآن در روز و شب ، به حكايت قوم لوط مىرسند . پس ايشان نيز بايد كه عبرت گيرند .
اصل : « وَقَالَ :
« إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلى أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ * وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ »
« 1 » .
يَا هِشَامُ ، إِنَّ الْعَقْلَ مَعَ الْعِلْمِ ، فَقَالَ :
« وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ »
« 2 » » .
شرح : و اللَّه تعالى حكايت سخن فرشتگان با لوط كرده ، گفت در سورهء عنكبوت كه : به درستى كه ما فرود آورندهايم بر مردمان اين شهر يا ده - كه سَدُوم و توابع آن « 3 » است و اهلش قوم لوط بودند - عذابى از آسمان به سبب آن كه سركشى مىكردند از حكم اللَّه تعالى و پيرو رسول و كتاب او نبودند ( تا اين جا سخن فرشتگان است ) و هر آيينه به تحقيق واگذاشتيم از آنجا دليلى ظاهر بر ربوبيّت و يگانگى خود ، براى جمعى كه خردمندى مىكنند ؛ چه ايشان به سبب آنها اقرار مىكنند به اين كه : سهل انگارى نمىبايد كرد در پيروى رسول و كتاب او و بر فكرهاى خامِ پوچ ، اعتمادى نمىبايد كرد .
اى هشام ! به درستى كه خردمندى با پيروى علمِ حاصل از محكمات قرآن است ، نه با پيروى ظن حاصل از تأويل متشابهات از پيش خود .
بيانِ اين ، آن كه : گفته در سورهء عنكبوت كه : و آن مَثَلهاى عنكبوت و مانند آن ،
هامش
( 1 ) . عنكبوت ( 29 ) : 34 و 35 .
( 2 ) . عنكبوت ( 29 ) : 43 .
( 3 ) . « سَدُوم ، صَرِيم ، الدَّما و عُمَيْرا » نامهاى چهار مكانى كه در جريان عذاب قوم لوط هلاك شدند . ر . ك : وسائلالشيعة ، ج 20 ، ص 334 ، ح 25759 .