الْمَنَائر ( جمع مَنار ، به فتح ميم ) : جاهايى كه بر بالاى بلندىهاست ، مثل كوه و مانند آن كه در آنجاها آتش مىافروختهاند شبها تا راهگُمكردگانْ راه يابند سوى آبادانى و مسافرانِ محتاج ، آيند به ميهمانى ؛ و مراد اين جا ، گفتارها و كردارهاى حضرت رسول - عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلَامُ - است كه هر يك دلالت بر امامت امير المؤمنين عليه السلام مىكند .
يعنى : و اللَّه تعالى فرو فرستاد سوى محمّد صلى الله عليه و آله كتاب را بر حالى كه در آن است بيان و تبيان . قرآنى را كه عربى است . غير صاحبِ كجى و اشتباه است . اين فرو فرستادن و بىاشتباه كردن ، براى اين است كه شايد مردمان ، ترس خداى تعالى ورزند .
بيانِ اين آن كه : به تحقيق بيان كرد آن قرآن را براى مردمان و ظاهر ساخت راه دانش متشابهات قرآن را به سبب محكماتى كه مضمون آنها را بسيار گفته به عبارتهاى گوناگون و در ميان آنها متشابهات را جا داده ؛ و به سبب دينِ اسلامى كه آشكار كرده آن را و طلبيده از خلايق ؛ چه آن دين ، منافات دارد با تجويز اختلاف از روى ظن ؛ و به سبب تكليفهاى صريح به چيزى چند كه لازم ساخت آنها را ؛ و به سبب كارهاى عمده از جمله فرايض كه پرده از آنها برداشت براى خلايق و روشن ساخت آنها را ؛ چه در آنها راهنمايى سوى نجات از عذاب هست و نشانها هست كه مىخوانند خلايق را سوى امامِ راهنما كه از جانب اللَّه تعالى است . مىآيد بيان اين در شرحِ « وَحَظَرَ عَلى غَيْرِهِم » تا آخر ، در خطبه .
پس رسانيد محمّد صلى الله عليه و آله هر چه را كه فرستاده شده بود به آن . و صريح كرد هر چه را كه فرموده شده بود . و به جا آورد هر چه را كه بار كرده شده بود از تكليفهاى پيغمبرى . و صبر كرد براى رضاى صاحب كلّ اختيارِ خود . و جهاد كرد با مشركان در راه او . و نصيحت كرد امّت خود را . و خواند ايشان را سوى چيزى كه نجات در آن است . و حرص فرمود ايشان را بر يادآورى ربوبيّت ربّ العالمين ، كه امام ، عالم به جميع احكام است در هر زمانى . و نمود ايشان را راه اسلامْ بعد از خود كه على عليه السلام است و يازده فرزندش ، به راههاى آشكار كه آيات صريحه است و به خوانندههايى كه استوار كرد براى بندگان اصل آنها را و به آتشگاههايى كه بلند ساخت براى بندگان ، كوههاى آنها را ، تا همه كس بيند و داند . اين همه كرد تا بندگان ، گمراه نشوند بعد از او .
صافى در شرح كافى (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: محمد حسين الدرايتي
ص١١٦