الصفْوَة ( به فتح و كسر و ضمّ صاد بىنقطه ) : خالص . و مراد به صَفْوَته محمّد صلى الله عليه و آله است . و أَهْلِ صَفْوَتِهِ مؤمنان به اويند .
و مُصْطَفَىْ ( به فتح فاء و سكون ياء ) در اصل ، « مُصْطَفَيْنَ » بوده ، نونْ به اضافه افتاده ؛ و مراد اين جا ، جمعى است كه رسول صلى الله عليه و آله ايشان را به امر اللَّه تعالى گزيده به جانشينى .
الْخِيرَة ( به كسر خاء بانقطه و سكون و فتح ياء دونقطه در پايين ) : اسم اختيار ؛ « 1 » به معنى گزيدن . و مراد به خِيَرَته محمّد صلى الله عليه و آله است و مراد به أَهْل خِيَرَته مؤمنان به اويند .
يعنى : بيانِ تصديق هر كدام ديگرى را ، اين است كه : گويا مىشود امامِ حق ، از جانب اللَّه تعالى در قرآن به بيان آنچه واجب ساخته اللَّه تعالى آن را بر بندگان . آن واجب ، فرمانبردارى اللَّه تعالى است و فرمانبردارىِ امام است و بندگى اللَّه تعالى است . و لازمِ از جملهء حق اللَّه تعالى است كه خواسته آن را اللَّه تعالى از بندگان ؛ و آن ، كامل كردن دين پسنديدهء اوست در دل بندگان و آشكار كردن كتاب اوست و راه يافتن به حق ، در هر دقيق و جليل ، به حجّتها و امامانِ اوست و نورانى شدن است به نور او ، بر حالى كه آن نور ، در معدنهاى علم او از جملهء مؤمنان به محمّد صلى الله عليه و آله است و در گزيدگانِ از جملهء مؤمنان به محمّد صلى الله عليه و آله است .
اصل : فَأَوْضَحَ اللَّهُ تَعَالى بِأَئِمَّةِ الْهُدى مِنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّنَا عَنْ دِينِهِ ، وَأَبْلَجَ بِهِمْ عَنْ سَبِيلِ مَنَاهِجِهِ ، وَفَتَحَ بِهِمْ عَنْ بَاطِنِ يَنَابِيعِ عِلْمِهِ ، وَجَعَلَهُمْ مَسَالِكَ لِمَعْرِفَتِهِ ، وَمَعَالِمَ لِدِينِهِ ، وَحُجَّاباً بَيْنَهُ وَبَيْنَ خَلْقِهِ ، وَالْبَابَ الْمُؤَدِّيَ إِلى مَعْرِفَةِ حَقِّهِ .
شرح : بعضِ اين و بعد از اين مىآيد در حديث دومِ باب پانزدهمِ « كِتَابُ الْحُجَّة » .
الإيضاح : ظاهر ساختن . و تعديهء آن و دو نظيرش « 2 » به « عَنْ » ، به تضمينِ معنىِ كشف است .
دِينِهِ ، عبارت از اسلام است ؛ و آن ، نفى شريك است و مساوقِ ترك پيروى ظن و
هامش
( 1 ) . يعنى « خِيَرة » اسم مصدر براى « اختيار » است .
( 2 ) . يعنى « أَبْلَجَ » و « فَتَحَ » كه با « عَنْ » متعدّى شدهاند .