[ وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً ]
.
و غذا را در عين دوست داشتنش ، به مسكين و يتيم و اسير انفاق مىكنند .
در سورهء مباركه دهر است .
تا صورت پيوند جهان بود على بود * تا نقش زمين بود و زمان بود على بود
شاهى كه ولى بود و وصى بود على بود * سلطان سخا و كرم و جود على بود
مسجود ملائك كه شد آدم ز على بود * آدم چو يكى قبله و مسجود على بود
هم آدم و هم شيث و هم ايوب و هم ادريس * هم يوسف و هم يونس و هم هود على بود
هم موسى و هم عيسى و هم خضر و هم الياس * هم صالح پيغمبر و داوود على بود
آن شير دلاور كه ز بهر طمع نفس * در خوان جهان پنجه نيالود على بود
آن كاشف قرآن كه خدا در همه قرآن * كردش صفت عصمت و بستود على بود
آن عارف سجّاد كه خاك درش از قدر * از كنگرهء عرش برافزود على بود
آن شاه سرافراز كه اندر ره اسلام * تا كار نشد راست نياسود على بود