آن قلعه گشايى كه در قلعهء خيبر * بركند به يك حمله و بگشود على بود
چندان كه در آفاق نظر كردم و ديدم * از راه يقين در همه موجود على بود
اين كفر نباشد سخن كفر نه اين است * تا هست على باشد و تا بود على بود
سرّ دو جهان جمله ز پيدا و ز پنهان * شمس الحق تبريز كه بنمود على بود
واحدى باز در تفسيرش مىنويسد :
چهار درهم نصيب على عليه السلام شد ، يك درهمش را شب و يك درهمش را روز و يك درهم را در پنهانى و درهم ديگر را آشكار به راه خداوند صدقه داد ، از پى اين واقعيت كه همراه با نّيتى صادقانه و الهى بود اين آيت نازل گشت :
[ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ]
.
كسانى كه [ چون على بن أبىطالب عليه السلام ] اموالشان را در شب و روز و پنهان و آشكار انفاق مىكنند ، براى آنان نزد پروردگارشان پاداشى شايسته و مناسب است ؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىشوند .
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود :
هركس كه مىخواهد آدم را در علمش و نوح را در فهمش و يحيى بن زكريا را در زهدش و موسى را در شجاعت و دليريش بنگرد ، پس بايد به على نظر كند .
امام مجتبى عليه السلام يك روز پس از درگذشت آن حضرت در بين مردم حاضر شد و فرمود :
ديروز مردى از ميان شما رفت كه در علم و دانش در سابقين نظير نداشت و در عمل