ابن سكّيت در برابر اين موجود باطل و باطل گوييش با كمال شجاعت و به خاطر حفظ دينش فرياد زد : قنبر ، غلام على نزد من از تو و پسرانت افضل است ، متوكل دستور داد زبان از پس حلقش بيرون كشند و غلامان وى را زير پاى خود لگدمال نمايند .
او پس از تحمل اين مصيبت به رضوان الهى و اصل شد و درس حفظ دين را گرچه به قيمت از دست رفتن دنيا تمام شود براى روزگار به يادگار گذاشت « 1 » .
366 - افشاگرى شجاعانه طِرِمّاح عليه باطل
پس از حادثه جمل كه در بيابانهاى بصره بين سپاه حضرت على عليه السلام و آتش افروزان داخلى اتفاق افتاد و در پى آن طلحه و زبير كشته شدند و عاقبت پيروزى نصيب حق شد ، پسر ابو سفيان كه نمونهء كاملى از عناد و نفاق و پليدى و كفر بود و در برابر اميرمؤمنان شورش داشت ، نامهاى خطاب به امام على عليه السلام به مضمون زير نوشت :
اى پسر ابوطالب ! به راهى رفتى كه به زيان توست و آنچه را كه به سود تو بود رها كردى و با كتاب و سنت رفتار صحيحى نداشتى و كار را به جايى رساندى كه با صحابه پيامبر ، طلحه و زبير آن چنان كردى ، به خدا قسم تيرى به سويت پرتاب كنم كه نه آب آن را فرو نشاند و نه باد بر طرف سازد ، چون تير برسد به هدف اصابت كند و چون در هدف قرار گيرد به خوبى كارگر افتد و چون كارگر شود شعلهور گردد ، فريفته ياران و لشكريان خود مباش و آمادهء جنگ شو ، من با سپاهى در برابر قرار گيرم كه تاب ديدارش را ندارى !
چون اين نامه به جناب مولا رسيد ، در پاسخش چنين نوشت : اين نامهاى است از بندهء خدا على بن ابى طالب برادر رسول خدا و پسر عم و جانشين و غسل دهنده و كفن كنندهء او و ادا كننده قرضش و داماد و پدر فرزندانش حسن و حسين كه براى معاويه مىفرستد .
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 9 / 99 .