حق منضم شد ، همچو موسى پيغمبر در باب اعظم يعنى در مقام رضا بازگشت به جانب الهى نمايد .
مشايخ كبار فرمودهاند :
الرِّضا بابُ اللّهِ الْاعْظَمُ وَجَنَّتُهُ الدُّنْيا .
مقام رضا باب اعظم خداوند است و باغستان مقام رضا ، دنياست كه عرصه گاه تكليف و مسئوليت است .
و تحقق به مقام رضا به حضرت موسى عليه السلام غالب بوده و قصّهء آن حضرت دلالت بر اين معنى دارد كه از ابتدا تا انتها در رضا يد و بيضا نموده است و اين آيهء كريمه مؤيد همين است :
[ وَ ما أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يا مُوسى * قالَ هُمْ أُولاءِ عَلى أَثَرِي وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى ]
« 1 » .
اى موسى ! چه چيز تو را شتابان كرد كه قبل از قوم خود [ در آمدن به كوه طور ] پيشى گرفتى ؟ * گفت : پروردگارا ! من به سوى تو شتافتم تا خشنود شوى . آنان گروهى هستند كه اينك به دنبال من مىآيند .
و حقيقت رضا بيرون آمدن بنده است از رضاى خود به دخول در رضاى محبوب و راضى شدن به هرچه حضرت خداوند دربارهء وى ارادهء آن چيز نموده باشد ، به حيثيّتى كه هيچ اراده و داعيهء او بر خلاف ارادهء اللّه نباشد .
[ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ ]
« 2 » .
هامش
( 1 ) - طه ( 20 ) : 83 - 84 .
( 2 ) - و تا خدا نخواهد ، نخواهيد خواست . انسان ( 76 ) : 30 .