تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 246

مساهمون:

ص٢٤٦
نياوردند ؟ و چون شاهدان را نياوردند ، پس خود آنان نزد خدا محكوم به دروغگويىاند ؛ * و اگر فضل و رحمت خدا در دنيا و آخرت بر شما نبود ، به يقين به خاطر آن تهمت بزرگى كه در آن وارد شديد ، عذابى بزرگ به شما مىرسيد . * چون [ كه آن تهمت بزرگ را ] زبان به زبان از يكديگر مىگرفتيد و با دهان‌هايتان چيزى مىگفتيد كه هيچ معرفت و شناختى به آن نداشتيد و آن را [ عملى ] ناچيز و سبك مىپنداشتيد و در حالى كه نزد خدا بزرگ بود .
[ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا ]
« 1 » . اى اهل ايمان ! از بسيارى از گمان ها [ در حقّ مردم ] بپرهيزيد ؛ زيرا برخى از گمان ها گناه است ، و [ در امورى كه مردم پنهان ماندنش را خواهانند ] تفحص و پىجويى نكنيد .

سوء ظن در روايات

عَنِ الصّادِقِ عليه السلام : الْبُهْتانُ عَلَى الْبَرِىِّ اثْقَلُ مِنَ الْجِبالِ الرّاسِياتِ « 2 » . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : تهمت زدن بر پاك دامن ، از كوه‌هاى سر به فلك كشيده بارش در پيشگاه خدا سنگين‌تر است ! ! حضرت على عليه السلام فرمود : مؤمن با برادر مؤمنش حيله نمىكند و به خيانت نمىنمايد و وى را سركوب
هامش
( 1 ) - حجرات ( 49 ) : 12 . ( 2 ) - الأمالى ، شيخ صدوق : 244 ، المجلس الثالث والأربعون ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 72 / 194 ، باب 62 ، حديث 3 .