خوشا دمى كه ز غوغاى اين جهان من هم * به كوى دوست روم زين سراى رنج و ملال
گذشت عمر و رفيقان و دوستان رفتند * گشاى ديدهء الهى كنون ز خواب و خيال
پس از پايان برزخ نوبت به قيامت و محشر است ، مؤمن براساس صدها آيهء قرآن و روايات مهم با نشاطى عجيب و حالى الهى ، بدون برخورد با فزع اكبر و ناراحتىهايى كه مربوط به آن روز است وارد قيامت مىشود و مورد استقبال ملائكه و مردم مؤمن واقع مىگردد و بدون حساب ، يا با حساب يسير ، در كنار اوليايش همراه با خوشآمدگويى ملائكه وارد بهشت مىشود و در آنجا بدون محدوديّت زمانى از هر نعمتى كه بخواهد بهره مىجويد و به شكر و حمد پروردگارش مشغول مىگردد ! !
آرى ، اين است سفرى كه مؤمن در پيش دارد ، سفرى الهى و مسافرتى مبارك و سيرى كه در آن سير جز خوشى و رضايت و لذّت و معنويّت و در يك كلمه جز رسيدن به مقام لقا و وصال برنامهء ديگر نيست .
توضيح مقامات اهل دل در قيامت در اين مختصر نمىگنجد و شرح كامل آن نيازمند مجلدات مستقل است .
مرگ ستمپيشگان
آنان كه از ايمان و عمل و از ارتباط با حضرت حق و انجام خيرات عارى هستند و كارى جز پر كردن شكم و اعمال شهوت و نشست و برخاست با اهل فسق و فجور ندارند ، از نظر قرآن مجيد ستمپيشهاند .
اينان آنچه را جدّى مىدانند لذّت خواهى و پيروى از شهوات و اميال شيطانى