هر شيئى عمق و حقيقت آن را مىيابند و نياز به سؤال براى درك عمق حقايق پس از شنيدن اول ندارند و اين نهايت نورانيت عقل آنان و روشنايى و صفاى نفس آن بىبديلان و بىنظيران و بندگان خاص حضرت ربّ العزّه است .
انبياى الهى اول بار هر چه را از مصدر وحى و عالم غيب و جهان سرّ مىشنوند تا ابد در حافظهء آنان مىماند و درِ هرگونه فراموشى به روى آن بزرگواران بسته است ؛ زيرا نفس پاك و قلب صافى آنان متصل به لوح محفوظ است و هادى راه معنا ندارد حقيقت و حقايق گرفته شده از عالم غيب را فراموش كند كه آنچه را گرفته وسيلهء هدايت و حجّت حق بر خلق عالم است ، آنچه در بعضى كتب به عنوان صحت نسيان نبى آمده غلط محض است .
انبيا از هر جهت داراى صحت فطرت و سلامت طبيعت و معتدل المزاجند ، خلقت آنها كامل و از جهت درون و برون و ظاهر و باطن تامّ و كامل و در منتهى درجهء سلامت و صحتاند .
اينان اگر معتدل المزاج و صحيح الفطره و سالم الطبيعه نبودند ، در جدال با اهل جدل و مناظرهء با مادّيگران و اهل دانش و جنگ با شجاعان كافر و مشرك براى اعتلاى كلمهء حق و ريشه كن كردن درخت باطل و طرد طاغوت و طاغوتيان موفق نبودند ، در حالى كه در قرآن مجيد و كتب حديث و تاريخ مىخوانيد كه آن بزرگواران در تمام زمينههاى حيات مردمى موفّق و طايفهاى پيروز و بهروز و حاكم و غالب بودند .
آرى ، رشد و كمال آن هم در حدّ اعلا جز به فطرت سالم و طبيعت صحيح و بدنى سالم و قوى عنايت نمىشود .
انبياى الهى داراى بيانى ساده و عبارات و كلماتى روشن و در حدّ عالى فصاحت و بلاغت بودند و به همين خاطر مىتوانستند عالىترين مسائل الهى و حقايق ربانى
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 157
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٥٧