شرع و طب و حكمت به عنوان كم خورى آمده است توجه كنيد .
قرآن مجيد در زمينه خوردن و آشاميدن آيهء مهمّى دارد كه اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء آن آيه مىفرمايد : همه طب در آن جمع است .
مراعات دستورى كه در آن آيه است ، در صدر اوّل اسلام به وسيلهء مردم ، باعث شد كه بسيارى از امراض معالجه و از هجوم بسيارى از امراض پيشگيرى شود .
وضع سلامت مردم آن چنان شد كه وقتى يكى از بزرگان به عشق پيامبر صلى الله عليه و آله طبيبى به مدينه فرستاد تا مردم را معالجه كند ، از اين كه خيلى كم به او مراجعه مىشد ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله شكايت برد ، حضرت بر اساس آن آيه فرمودند ، من به مردم گفتهام تا گرسنه نشدهاند دست به غذا نبرند و تا سير نشدهاند دست از غذا بكشند ، اين است كه در ميان مردم مريض كم است ، عرضه داشت : شما تمام طب را در همين دستور خلاصه كردهايد و آن آيه اين است :
[ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا ]
« 1 » .
و بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد .
مىتوان گفت هر چه دربارهء غذا و تغذيه هست در چهار چوب اين دو كلمه قرار دارند .
مرحوم ملا احمد نراقى رضوان اللّه عليه در « معراج السعّادة » در اين زمينه جمله بسيار جالبى دارد :
حدّ اكل و شرب آن است كه طعام و شراب حامل اين كس باشد نه اين كس حامل آن . اگر انسان حامل بلكه حمّال خوردنىها و آشاميدنىهايش باشد اسراف
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 31 .