خوشا دلى كه زغير خداست آسوده * ضمير خويش زوسواس ديو پالوده
خوش آن كه جان گرامى به حق فدا كرده * تنش به بندگى مخلصانه فرسوده
زحق چه بهره برد آن كه روش با غيرست * خدا قل اللّه و ذرهم به بنده فرموده
دمى چگونه تواند به ياد حق پرداخت * كه نيست يك نفس از فكر غير آسوده
دلا بيا كه زغير خدا بپردازيم * كنيم سرّ خود از ياد غير پالوده
دل از جهان بكنيم و به حق دهيم جهان * وفا ندارد و تا بوده بىوفا بوده
به يمن دوستى اهل بيت پيغمبر * به سوى خلد ره مستقيم پيموده
فرار از عجب با ياد خدا
اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء عظمت و نتيجه توجه به حضرت حق مىفرمايد :
به راستى كه خداى تعالى ياد خود را صيقل دلها قرار داده تا بدان وسيله گوش دل پس از كر شدن شنوا گردد و چشم دل پس از كم سويى تيزبين شود و دل از ستيزهجويى سر به فرمان نهد ، همواره خداى را كه نعمتهايش گرامى باد در فواصل زمان و دورانهايى كه چراغ هدايت انبيا خاموش بوده ، بندگانى است كه چون به درياى انديشه فرو روند ، خداى تعالى رازهاى نهانى با آنان گويد و از