از وجود مبارك حضرت ابوالحسن موسى بن جعفر امام هفتم عليه السلام با دو گوش خودش احاديثى را شنيده بود و از آن بزرگوار معارف عالى الهيه را شنيده و تعليم گرفته بود .
او به خدمت عالم آل محمّد ، راضى به قضاى الهى ، چهرهء پاك امامت ، شمس فضاى ولايت ، اسوهء عبادت ، بحر معرفت ، عالم باللّه و انسان آگاه ، سرّ اسرار ، جامع انوار ، درياى ذخّار ، شجرهء طيّبه حضرت رضا عليه السلام رسيده بود .
او با اختر برج كرامت و سرچشمهء فضيلت و كوه حلم و علم حضرت جوادالائمه ملاقات داشت و از آن جناب نقل روايت كرده است : كتب رجالى در نشان دادن شخصيت پر ارزش ابن ابى عمير و تقواى آن چهرهء پاك و با بركت نوشتهاند :
او انسانى است كه قدر و شأنش بسيار بزرگ و منزلت و موقعيتش نزد شيعه و سنى فوق العاده عظيم است .
او مردى است از هر جهت ثقه و مورد اطمينان كه تمام علما و دانشمندان و فقها و مفسران و خطبا و نويسندگان كتب حديث به وى اعتماد دارند و نزد خاصه و عامّه از مطمئنترين و موثقترين انسانهاست .
جاحظ اديب بزرگ عرب دربارهء آن بزرگوار مىگويد :
نسبت به حضرت حق از فرمانبردارترين فرمانبرداران و در عبادت و بندگى از قوىترين بندگان و در پاكدامنى و ورع از بهترين آنان است .
مطلب بسيار عجيبى در كتب رجالى دربارهء آن بزرگ مرد الهى نقل مىكنند كه انسان از تعجب و حيرت بهتزده مىشود و به اين عظمت و بزرگى اللّه اكبر مىگويد و به فرمودهءرسول خدا صلى الله عليه و آله كه :
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 135
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٣٥