آنان كه در راه خدا از همه چيز و از خود گذشتند و خود را و آنچه داشتند ، عاشقانه با خدا معامله كردند ، زاهد حقيقىاند .
خود و آنچه در دست است ، با كمال رغبت و در عين شوق با حضرت رب العزه معامله كردن ، اوج زهد است .
زاهد واقعى كسى است كه نسبت به خود و به چيزى قايل به ملكيت نيست و خود و آنچه را در اختيار دارد ، مملوك واقعى مالك حقيقى مىداند و خود و آنچه را موجود دارد ، فقط مىخواهد در راه عشق او مصرف كند و بس .
در اين زمينه براى نمونه به يكى از شخصيتهاى صدر اسلام به نام حنظله كه حركتش از بستر عروسى به بستر شهادت بيش از چند ساعت طول نكشيد و اين حركت نشان دهندهء كمال زهد و ايثار بود و نيز به شهداى گرانقدر و بىنظير عاشوراى شصت و يك كه در كنار امام عاشقان حضرت سيدالشهدا از همه چيز خود گذشتند و به زهد ، آبرو دادند اشاره مىكنم .
اشاره به چهرههايى كه جز به حق فكر نمىكردند و جز براى حق نبودند و جز به حق تكيه نداشتند .
اشاره به آن انسانهاى والايى كه در تمام تاريخ حيات بىنظيرند .
اشاره به آن چهرههايى كه آبروى انسان و انسانيتاند و حقيقت به وجود آنان مفتخر است .
اشاره به آن مردان با فضيلتى كه روى تاريخ را سپيد كردند و محرك تمام حركت كنندگان در راه خدا شدند .
اشاره به آن عاشقانى كه جز حضرت محبوب را نخواستند و غير او را نديدند و از غير او نگفتند و جز در عشق او فانى نشدند و به لطف و كرم و رحمت او به بقا و ابديت رسيدند .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 148
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٤٨