هر كه قناعت كند خدا او را بىنياز مىكند و هر كه اسراف مىكند خدا او را فقير مىنمايد و شك نيست كه هر كه بناى قناعت گذارد ، از احتياج به مردم خلاص مىشود و از چاپلوسى و تملّق ناكسان فراغت مىيابد و در نزد خالق و خلق ، عزيز مىگردد « 1 » .
و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مروى است :
ميانه روى امرى است كه خدا آن را دوست دارد و اسراف چيزى است كه خدا آن را دشمن دارد ، حتى دور انداختن استخوان خرما و ريختن زيادتى شربت آب .
و فرمود :
من ضامنم از براى كسىكه ميانه روى كند ، هرگز فقير نشود « 2 » .
بعد از آن كه امر معيشت او بالفعل درست شد ، ديگر از براى بعض مضطرب و مشوّش نباشد و اعتماد بر فضل و كرم خدا كند و بداند كه روزى از براى او مقرر شده و به او خواهد رسيد اگر چه حرص نورزد و راهى از براى حداقل خود نداند ، چگونه چنين نباشد و حال آن كه حق تعالى مىفرمايد :
[ وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها ]
« 3 » .
و هيچ جنبدهاى در زمين نيست مگر اين كه روزىِ او برخداست .
و نيز مىفرمايد :
[ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ ]
« 4 » .
هامش
( 1 ) - معراج السعادة : 306 .
( 2 ) - معراج السعادة : 306 .
( 3 ) - هود ( 11 ) : 6 .
( 4 ) - طلاق ( 65 ) : 2 - 3 .