الْمُشْرِكِينَ ]
« 1 » .
من به دور از انحراف و با قلبى حقگرا همهء وجودم را به سوى كسى كه آسمانها و زمين را آفريد ، متوجه كردم و از مشركان نيستم .
يعنى چون با معرفت و شوق در عالم ملكوت در آيد و مشاهدهء عظمت و جبروت حى لا يموت نمايد و همهمهء ملائكه گوش كند ، خود را نيست و هستى خود را فراموش كند كه خود را ديگر موجود نداند ، بلكه معدوم و نابود خواند كه :
[ كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ ]
« 2 » .
هر چيزى مگر ذات او هلاك شدنى است .
آرى ، به هنگام تكبير اگر قدم معرفت و شوق و بال حال و ذوق نباشد ، اين همه حقيقت از آيهء قربانى و تكبير نصيب انسان نشود .
شوق ، شهباز محبت را پر است * در حريم انس جان را رهبر است
شوق داروخانهء اهل بلاست * كلبهء او نور مشتاق خداست
از مى شوق آن كه پر شد جام او * در جهان با حق بود آرام او
تفسير تكبيرة الاحرام
در تفسير از اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام دو روايت وارد است يكى آن كه :
اللّهُ اكْبَرُ مِنْ كُلِّ شَىءٍ « 3 » .
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) : 79 .
( 2 ) - قصص ( 28 ) : 88 .
( 3 ) - الكافى : 1 / 118 ، باب معانى الاسماء واشتقاقها ، حديث 9 .