[ وَفَرِّغْ قَلْبَكَ عَنْ كُلِّ شاغِلٍ يَشْغُلُكَ عَنِ اللّهِ تَعالى ) « 1 » وَعايِنْ بِسِرِّكَ عَظَمَةَ اللّهِ ( عَزَّوَجَلَّ ) وَاذْكُرْ وُقُوفَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ قالَ اللّهُ تَعالى :
[ هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ ]
« 2 » ]
حال قلب
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
دلت را از آنچه كه تو را از حضرت او باز مىدارد ، فارغ و آسوده كن و با چشم باطنت به تماشاى عظمت او برخيز و ايستادنت را در قيامت در برابر حضرتش به ياد آر : خداوند مىفرمايد : در آن روز هر شخصى جزاى اعمال نيك و بدى كه از پيش انجام داده خواهد ديد و همه به سوى مولاى واقعى خود باز مىگردند .
قلب و حالات آن از مسائل مهم الهى و انسانى است ، دربارهء قلب آمده كه عرش رحمان ، مركز انوار ، آيينهء صفات ، كانون مهر ، مركز عشق و خانهء حق است و از طرف ديگر آمده ، خانهء شيطان ، جايگاه ظلمت ، كانون قساوت ، بيت مرض و مركز فساد است و اين دو گونه بودن قلب بسته به وضع صاحب قلب دارد ؛ اگر صاحب قلب تسليم هدايت و متواضع در برابر حق و اهل انصاف و وجدان باشد ، داراى
هامش
( 1 ) - اين قسمت در ترجمه مصباح عبدالرزاق لاهيجى نمىباشد .
( 2 ) - يونس ( 10 ) : 30 .